Past nog een beetje in de lijn van de Dove commercials…
Dit lees ik net op de Standaard Online:
De lay-out-afdeling van de Amerikaanse editie van het blootblad Playboy zijn iets te druk in de weer geweest met Photoshop. In de jongste editie van het blad staat een foto van een model waarop de navel ontbreekt.
Here we go:
Oké… eerst dus eventjes Dove ‘Evoltion’ bekijken in de voorgaande post. Daarna deze geweldige bewerking! Ziet er zeer professioneel uit, doet me zelfs twijfelen.
Het is eigenlijk best wel leuk wanneer ge op een onverwachte manier een paar plezante YouTubekes tegenkomt van een hele tijd terug.
Het festival in Cannes liep dus blijkbaar door tot nu. Het filmfestival gaat nooit aan mijn aandacht voorbij. De pornoindustrie maakt van de gelegenheid gebruik om dan ook eens opendeur te houden, ook in Cannes. Dat festival laat ik toch wat meer aan mij voorbij gaan.
Nu heb ik de laatste week geregeld in de schrijvende pers iets gelezen over de Cannes Lions, het prestigieuze festival voor de reclame. Reclame heb ik altijd iets intrigerends gevonden. Wanneer ik, vooral vroeger, wat TV keek, zapte ik steeds weg wanneer het obligate reclameblok voorbij kwam. Vind ik niet zo boeiend eigenlijk, of toch vooral niet in Vlaanderen. Nederlandse reclame is veel grappiger dan de Vlaamse. Af en toe is er dan toch eens een reclamefilmpje dat toch over de tongen gaat. Vaak is dat dan een filmpje dat ofwel ontzettend grappig is, ofwel knap gemaakt, ofwel controversieel. Het moet een of andere emotie losweken om effectief te zijn.
Waarom dan nu al die media aandacht? Gaat het dan in eens weer beter met de Vlaamse reclamewereld? Blijkbaar wel. Welke namen komt dan steeds terug? Duval Guillaume en de mortierbrigade. Duval Guillaume is het grootste onafhankelijke Belgische reclamebureau dat ook in het buitenland naam en faam heeft verdiend en sinds kort ook een bureau in New York heeft geopend. Achter de Mortierbrigade zit onder andere Jens Mortier, u weet wel, de broer van. De creativiteit zit dus weer in het Vlaamse (Belgische) reclamelandschap. Oké, de tijd van man in maatpak die uit uw was springt, ligt daarom nog niet ineens mijlenver achter ons, maar toch. Steeds meer komt er leuke en originele reclame op ons af. Reclame waar je echt nog wel eens naar wilt kijken.
Enfin, in Cannes zijn dus Awards uitgereikt. De Belgen zijn niet met de grote prijzen gaan lopen, maar ze hebben het ook niet slecht gedaan. Duval Guillaume heeft een gouden leeuw gekregen voor de campagne van Artsen zonder Grenzen, waarbij u allen op een of andere manier wel zo’n ondervoedingsmeter hebt ontvangen. Daarnaast ook nog een zilveren leeuw in een andere categorie voor dezelfde campagne.
Wie nog meer wilt weten over prijzen voor de Belgische reclamewereld, kan hier terecht.
Maar dus om terug te komen bij het begin. Leuke filmpjes die ge op zo’n manier terug tegenkomt. De grote prijs in Cannes was voor de campagne ‘Evolution’ van Dove die ons vervormd beeld van schoonheid aan de kaak stelt. De twee van volgende zijn van Coca-Cola. Het eerste kent iedereen. ‘Happiness Factory’ dat ons een blik gunt in de wondere wereld binnenin een Coca-Cola automaat (het deuntje hierbij doet mij altijd denken aan ‘Nodig’ van Bart de Pauw, uit zijn persoonlijke realitysoap). Het tweede had ik nog niet gezien. ‘Video Game’ is een parodie op games à la Grand Theft Auto en Driver. Een ontzettend simpel en zelfs naïef verhaal, maar wel heel leuk uitgewerkt.
Wat nu volgt is een reclameblok… zap gerust weg!
Dove ‘Evolution’
Coca Cola ‘Happiness Factory’
Coca Cola ‘Video Game’
Een muzikaal filmpje van het formidabele Scrubs! Als je hier niet opgewekt van wordt, heb je net een overdosis Prozac binnen. Voel u gerust vrij om mee te bewegen!
Trouwens… ne gelukkige voor de zus, want die heeft de 21 lentes bereikt!
Verlos mij dringend uit mijn lijden en zet het uurschema online, want ik krijg het benauwd als ik zie hoe groot de kans wordt dat mijn favoriete bands tegenover elkaar geprogrammeerd gaan staan!
Donderdag
Main Stage: Editors, Basement Jaxx
Marquee: I’m from Barcelona, Gogol Bordello
Dance Hall: Bonde Do Role, The Go! Team, Digitalism, M.I.A.
Skate Stage: niks, uiteraard!
Boiler: SebastiAn
Club: Just Jack, Jamie T, Battles, Low
Chateau: My Brightest Diamond, Architecture in Helsinki
Wablief: Larsson, Fixkes
Vrijdag
Main Stage: The Hives, Arcade Fire, The Smashing Pumpkins
Marquee: Flip Kowlier, Badly Drawn Boy, Dinosaur Jr.
Dance Hall: Cansei de Ser Sexy, Laurent Garnier, Groove Armada
Skate Stage: niks, uiteraard!
Boiler: MSTRKRFT
Club: Alex Gopher
Chateau: Apparat, Fujiya & Miyagi
Wablief: Triggerfinger, Henry Rollins
Zaterdag
Main Stage: The Streets, Kings of Leon, NiN, Tool
Marquee: The Shins, CocoRosie, LCD Soundsystem, Sonic Youth
Dance Hall: New Young Pony Club, Trentemoller, Justice, Cassius, Erol Alkan, Goose
Skate Stage: niks, uiteraard!
Boiler: Arman Van Helden, Felix Da Housecat
Club: Tokyo Police Club, The Sounds
Chateau: Loney, Dear, Hanne Hukkelberg, Spoon
Wablief: Absynthe Minded
Enkele bedenkingen:
Pukkelpop dus.
Als er mensen zijn die enkele aanraders hebben die niet in mijn lijstje staan, laat gerust wat suggesties achter!
Via stereogum te weten gekomen dat Bruce Willis in het land was. Dat is mij dus compleet ontglipt! Ik vind er ook niet direct iets over terug op het net.
Enfin. Blijkbaar werd hem gevraagd naar zijn 3 favoriete bands van het moment. Hij wist te melden dat dat Black Rebel Motorcycle Club, The Strokes en… Architecture In Helsinki zijn. Zij het nu net dat AiH hier ook lichtjes geweldig bevonden wordt.
Verder dan wat muzikale euforie gaat het toch niet. Op film gebied laat de man het de laatste tijd toch wel serieus afweten. ‘t Is nog hoezeer de vraag hoe hard Die Hard 4 de moeite gaat zijn. Of om het juist te zeggen Die Hard 4.0. Hmm, op IMDb valt het voorlopig (want hij moet nog goed en wel uitkomen in de States) wel mee…
Ah ja, moest het hier nog niet vermeld zijn (of toch, en nog eens toch): Architecture in Helsinki staat op Pukkelpop!
Onlangs kwam Mark Ronson hier eventjes langs. Mark Ronson is niet zo ontzettend bekend, maar heeft toch al zijn strepen verdient bij Macy Gray en Jay Z. Een van die zwarte R&B Flippo’s zou je dus denken? Nope, deze jonge Brit uit Londen verhuisde naar New York waar de DJ bacterie hem beet en hij stilletjes aan naam en faam in het wereldje maakte. Hij draaide enkele jaren terug op het verjaardagsfeestje P. Diddeliedoe. Voor zijn eerste cd ‘Here comes the Fuzz’ werkte hij nog samen met Sean Paul, Moz Def en Jack White. Dit jaar komt zijn tweede plaat uit, Version. Ook hier met een pak gastartiesten. De kans is zelfs groot dat je één van de tracks al gehoord hebt. Die circuleerde bijna een jaar terug over het net. Het was een cover van Kaiser Chiefs door Lily Allen, namelijk ‘Oh my God’. Verder doet hij op deze cd ook nog Britney Spears (Toxic), Coldplay’s God Put a Smile on My Face en Ryan Adams ‘Amy’ nog eens over.
De eerste single kreeg je hier dus al een keer te zien, en nu is de tweede single uit. Het is nu net die cover met Lily Allen die het tot tweede single schopt. En om wat extra attention te krijgen, hebben ze er een ‘originele’ video voor in elkaar gebokst. Niet zo origineel dus, zelfs niet echt vooruitstrevend qua verhaal. Wat geile bokken komen in een club naar Lily Allen kijken terwijl zij haar pleziertjes heeft. Afgekeken van ‘Who framed Roger Rabbit’ dus, want Lily Allen is volledig (2D) geanimeerd. Tussen de geile bokken zie je niemand minder dan de Kaiser Chiefs zelf!
brooklynvegan heeft de wereldpremiere van The Mix Up, het nieuwe instrumentale album van de Beastie Boys. Verwacht dus geen vette raps deze keer, maar een moddervette funky en groovy plaat! Wie dus in één keer bij wil zijn voor Werchter volgende week, klikken maar! Maandag ligt ie trouwens in de winkel. Hieronder krijg je nog eens de clip van de eerste single uit de plaat. (ah ja, de link hierboven deed het niet in mijne Firefox, maar wel Internet Exborer)
Ik heb gewoon iets met regenbogen. Volgens mij klopt de clip fysisch gezien niet als je bedenkt van waar het licht invalt. Desalniettemin een pareltje!
Deze Britten uit Birmingham brengen ‘Smokers Outside the Hospital Doors’, één van die zalige nummers die dezer dagen veel op StuBru te horen is. Tom Smiths stem klinkt als een klok. Grandioos, wat een geluid daar uitkomt. The Back Room vond ik al geweldig en nu komt binnenkort hun nieuwe plaat uit ‘An End Has a Start’. Editors is eentje voor Pukkelpop!
Powered by 
This 
is pimped by Fjords01!, based on Qwilm with help from the The Inspiration Gallery.
Best surfed with 