Past nog een beetje in de lijn van de Dove commercials…
Dit lees ik net op de Standaard Online:
De lay-out-afdeling van de Amerikaanse editie van het blootblad Playboy zijn iets te druk in de weer geweest met Photoshop. In de jongste editie van het blad staat een foto van een model waarop de navel ontbreekt.
Oké… eerst dus eventjes Dove ‘Evoltion’ bekijken in de voorgaande post. Daarna deze geweldige bewerking! Ziet er zeer professioneel uit, doet me zelfs twijfelen.
Onlangs kwam Mark Ronson hier eventjes langs. Mark Ronson is niet zo ontzettend bekend, maar heeft toch al zijn strepen verdient bij Macy Gray en Jay Z. Een van die zwarte R&B Flippo’s zou je dus denken? Nope, deze jonge Brit uit Londen verhuisde naar New York waar de DJ bacterie hem beet en hij stilletjes aan naam en faam in het wereldje maakte. Hij draaide enkele jaren terug op het verjaardagsfeestje P. Diddeliedoe. Voor zijn eerste cd ‘Here comes the Fuzz’ werkte hij nog samen met Sean Paul, Moz Def en Jack White. Dit jaar komt zijn tweede plaat uit, Version. Ook hier met een pak gastartiesten. De kans is zelfs groot dat je één van de tracks al gehoord hebt. Die circuleerde bijna een jaar terug over het net. Het was een cover van Kaiser Chiefs door Lily Allen, namelijk ‘Oh my God’. Verder doet hij op deze cd ook nog Britney Spears (Toxic), Coldplay’s God Put a Smile on My Face en Ryan Adams ‘Amy’ nog eens over.
De eerste single kreeg je hier dus al een keer te zien, en nu is de tweede single uit. Het is nu net die cover met Lily Allen die het tot tweede single schopt. En om wat extra attention te krijgen, hebben ze er een ‘originele’ video voor in elkaar gebokst. Niet zo origineel dus, zelfs niet echt vooruitstrevend qua verhaal. Wat geile bokken komen in een club naar Lily Allen kijken terwijl zij haar pleziertjes heeft. Afgekeken van ‘Who framed Roger Rabbit’ dus, want Lily Allen is volledig (2D) geanimeerd. Tussen de geile bokken zie je niemand minder dan de Kaiser Chiefs zelf!
Oké, deze dingt al mee naar beste video van het jaar! Al is het een beetje dubbel…
Langs de ene kant een ripoff van the White Stripes’ ‘Fell in love with a girl’ (LEGO rocks!).
Langs de andere kant heeft niemand het al met dobbelstenen gedaan en is het eindresultaat gewoon om van te snoepen!
Zelf vertelden ze over deze single het volgende:
Is about walking to school as a kid and finishing a porno mag in the middle of the road and realizing that a female’s genitalia is different from a male’s.
De nieuwe van X-Press 2, ge weet wel, die mannen van ‘Lazy’ van enkele jaren terug. Ze hebben dus een nieuw deuntje. Niet origineel van hen… Flagrant gepikt dus. Van ene Jim Pepper, een Kaw indiaan uit de jaren ‘50 die het liedje schreef naar een tekstje dat zijn vader hem had geleerd.
Dat hebben ze dus een beetje herwerkt met vocale ondersteuning van Tim DeLaughter die we kennen van The Polyphonic Spree.
Sufjan Stevens is een muzikale duizendpoot. Overal maakt hij pareltjes van, ook van zijn eigen werk (bijvoorbeeld Illinoise van een jaar geleden!) Maar deze keer dus in de picture met wat hij doet met nummertjes van iemand anders.
Gisteren op duyster op StuBru nog een ontroerende versie gehoord van ‘One I Love’ van REM, dat hij samen met Rosie Thomas op hun gezamelijk tour speelt.
Feist heeft zich Sea Lion Woman van de onvolprezen Nina Simone, eigen gemaakt. Stereogum maakte een webisode van footage van in de studio en op het podium… Klinkt lekker, man!